woonachtig in de Rietveldstraat.

Beter bekend als 'De Uitvinder'.

Benieuwd wat een uitvinder anno 2006 voor iemand is,

begonnen we ons gesprek dan ook met de vraag:

Hoe word je nu uitvinder?

"Nou dat word je niet", was zijn stellige antwoord,

"dat ben je van nature en in wezen zit in ieder van

ons een uitvinder. Je zult er alleen de passie voor

moeten ontwikkelen, dan kan iedereen dat.

Uitvinder is n.l. een vak wat je kunt leren.

In de moderne taal spreekt men over een

innovator". Klinkt in onze oren minder romantisch.

We houden het dus liever maar op uitvinder.

Wanneer ontdekte jij dan dat je die passie om

uitvinder te worden bezat?

"Ik heb altijd al die drive gehad om te zoeken hoe

dingen ook anders en beter kunnen. Als kind, de jongste

uit een gezin van drie, met twee oudere zussen, speelde

ik veel alleen vooral met de mecanodoos.

(Wilde o.a. architect worden.)

Enerzijds noem ik me zelf wel een einzelgänger doch

wil altijd iets voor 'de groep' betekenen. Mijn rol als

voorzitter van het schoolparlement op de middelbare

school, met als doel om te onderzoeken hoe zaken

op een andere en betere manier gedaan konden worden,

is hier een goed voorbeeld van".

Wars van regels dus?

"Kun je wel zeggen, de woorden regels en moeten

komen nauwelijks in mijn vocabulaire voor. Regels

remmen in mijn ogen innovatie juist af. Voor mij geldt

slechts een regel:Respect voor mezelf, onze mede-

mensen en de leefwereld om ons heen.

Dat wil overigens niet zeggen dat je als uitvinder er
maar op los kunt fantaseren. Volharding is naast
passie een basisvoorwaarde voor een uitvinder.

In het kort komt het hier op neer: Goed weten hoe

het probleem dat je wilt aanpakken er in zijn kern

uitziet, geloven in een oplossing en met volharding

blijven onderzoeken hoe die oplossing eruit moet

zien, om tenslotte te genieten van het behaalde

effect. Daar hoort natuurlijk ook een portie lef bij

en de durf om risico's te nemen. Fouten mogen

maken om van te leren hoe iets beter kan.

Ik ben er van overtuigd dat als er in Nederland

meer ondernemers zouden zijn die durven te kiezen

voor risicovol management en hun medewerkers

werkelijk uitdaagden tot 'raar denken', het er met de

innovatie van de kenniseconomie veel beter voor

zou staan dan nu het geval is.

Als uitvinder ben ik dan ook altijd op zoek naar mensen

die in hun denken mijn tegenpolen zijn. Zij houden mij

scherp, helpen mij om mijn probleemstelling helderder

te krijgen en brengen aldus de oplossing dichterbij.

Zo is het bijvoorbeeld leuk om met een vriend, die niets

van chemie afweet, uren te brainstormen over hoe je

een ei in de magnetron zou kunnen koken".

We weten dat je als uitvinder vooral bekend bent

geworden door de uitvinding van een middel dat

stinkende zweetvoeten voorkomt. Kun je ons vertellen

hoe dat gegaan is.

"In 1992 heb ik mijn baas bij DSM toestemming

gevraagd om naast mijn job als innovatorcoach,

voor me zelf te mogen beginnen. Onder bepaalde voorwaarden natuurlijk, kreeg ik toestemming.

Ik was toen al een tijd bezig om in eens schriftje

zaken te noteren waar ik me aan ergerde. De

eerste ergernis waar ik me toen op gestort heb

waren mijn eigen zweetvoeten.

Ik woonde toen nog aan de Onderste Hof en

ben in mijn eigen garage begonnen met het

ontwikkelen van een stofje dat er voor zorgt

dat op het moment als, de overigens nuttige,

bacteriën op onze voeten een stinkend stofje

gaan afscheiden, dit proces wordt stopgezet.

In eerst instantie heb ik het op mezelf

uitgeprobeerd, daarna familie, vrienden en

kennissen. Toen het succesvol bleek begon

het proces van het krijgen van toestemming

van allerhande instanties zoals de Keurings-

dienst van Waren om het product op de

markt te brengen, Octrooi aanvragen en niet

in de laatste plaats het aanboren van de

markt. Via het toenmalige 'Innovatiecentrum

Limburg' is me dat uiteindelijk gelukt en was

het product in 1994 op de markt. Momenteel

te koop in 8 landen en hopelijk binnenkort

misschien wel wereldwijd".

Als we goed begrijpen was het de eerste keer al

meteen goed raak?

"Dat kun je wel stellen. Daarna heb ik natuurlijk

ook wel eens minder succes gehad. Bijvoorbeeld

omdat voor een product dat ik had uitgevonden,

enkele maanden daarvoor iemand anders Octrooi

had aangevraagd. Zoals het 'Zichzelf koelende

blikje'. Een grote frisdrankenfabrikant was me net

voor. Dat was pech hebben".

En wat is je volgende project?

"Daar kan ik natuurlijk niet te concreet over

uitweiden doch als dit gaat lukken dan zal er

binnen kort heel wat veranderen in ons

dagelijkse bestaan. Wat ik wel wil vertellen is

dat ik een sterke drive in me heb om een

belangrijke bijdrage te leveren aan een

duurzame samenleving. Ik ben bewust op

zoek om 'een verschil' te maken voor velen.

Zo ben ik ervan overtuigd dat we in de snelle

ontwikkeling die we als samenleving de

laatste decennia hebben doorgemaakt,

veel krachten en kenmerken die de natuur

bevat, over het hoofd hebben gezien of

bewust links hebben laten liggen. Daar ligt

nog een wereld open voor mij als uitvinder."

Je zegt dat een uitvinder zich kenmerkt door

passie en volharding. Waar haal jij je inspiratie

bron vandaan om dit te kunnen waarmaken?

"Ik heb verschillende bronnen, zoals (oud)

collega's waar ik niet aan kan tippen en

waarmee ik me gelukkig prijs dat ze op mijn

pad kwamen.

Een van hen zei vaker: "Daar waar de passie

verdwijnt, gaat het genie verloren."

Daarnaast beschik ik over een mijn "bijbel"

die ik gevonden heb in het boek van Marinus

Knoope die het heeft over de Creatiespiraal.

De natuurlijke weg via twaalf stappen van

wens naar werkelijkheid.

Zij die hier meer van willen weten raad ik

aan om via Google de site van de Creatie-

spiraal op te zoeken."

En je kinderen zijn die ook een inspiratiebron voor je of

zijn zij ook met het uitvinders virus besmet?

"Kinderen zijn natuurlijk van zichzelf al uitvinders puur-

sang maar een voorbeeld van mijn dochter Winnie die

toen vijf jaar was, zal ik nooit vergeten:

Op een gegeven moment kwam ze stralend naar me

toe: "Papa ik heb een uitvinding gedaan: we stoppen de

kerstverlichting in de kerstballen en dan hebben we

KERSTBALVERLICHTING."

Daarmee had ze een heel specifieke competentie van

een uitvinder toegepast, n.l. het samenvoegen van twee

bestaande producten tot iets nieuws. Je eigen kinderen

dat zien doen, is puur genieten!"

Wim, we zouden nog uren met je kunnen doorpraten

doch we willen dit interview nu graag met je afsluiten, z

oals we dat met alle Talenten in onze buurt steeds hebben

gedaan: Op welke wijze zou jij jouw talent willen inzetten

voor onze buurt?

"Wat mij heel uitdagend lijkt om te doen is om samen

met de bewoners van deze buurt

'De Ontdekking van de Buurt' te gaan realiseren.

'De eerste Ontdekking van de Buurt' in Nederland wellicht.

Ik stel me dan voor om iedereen uit te nodigen een

probleemstelling te formuleren waar anderen van zeggen:

Ja, nu je het zegt, dat herken ik ook.

Ik wil dan samen met een groep mensen die

probleemstelling nader gaan specificeren om dan te gaan

zoeken welke uitvinding daar een antwoord op zal zijn.

Dit aanbod lijkt ons geweldig en daar zullen we zeker op

terugkomen.

Wim, bedankt voor dit interview en deze inspirerende

avond, we verheugen ons nu al de samenwerking tijdens

het doen van 'de Ontdekking van de Buurt'.